1 jaar gestopt met de pil: wat nu?

Sinds vorige zomer is mijn biologische klok enorm beginnen tikken, niet alleen omdat steeds meer leeftijdsgenoten aan kinderen begonnen maar ook omdat ik bij mezelf voelde dat het het ideale moment is om aan kinderen te beginnen. Zoals je wel kan raden is er op dit moment nog steeds geen kind en omdat ik denk dat ik niet de enige ben die hiermee geconfronteerd wordt wil ik graag mijn verhaal delen.

1 jaar geleden klonk het in mijn hoofd heel simpel allemaal, hup stoppen met de pil, enkele maanden wachten en dan plannen we gewoon even snel een kind want zo lijkt dat toch bij iedereen te gaan? Niet dus. Sinds juli 2014 ligt mijn pil stof te vergaren in mijn nachtkastje en waar ik vorig jaar nog hoopte rond deze tijd een gezond kind op de wereld te zetten is dat kind anno 2015 in de verste verte niet te bespeuren. Nochtans dacht ik het meteen goed aangepakt te hebben: meer fruit en gezondere voeding eten, stoppen met alcohol en minderen met koffie drinken, vitamines nemen voor vrouwen die zwanger willen worden, voldoende bewegen, nauwgezet mijn cyclus bijhouden en elke maand opnieuw proberen om O-day (ofte ovulatiedag) vast te leggen in de agenda.

Doordat ik 9 jaar de pil had genomen was mijn cyclus na het stoppen nog enkele maanden heel regelmatig, ideaal dacht ik, dat wordt makkelijk plannen. Helaas veranderde dat in het najaar van 2014, mijn cyclus werd elke maand iets langer en plots weer normaal om dan de maand nadien opnieuw 10 dagen langer te worden. Voor een perfectionist en control freak als ik is dit iets om gewoon gek van te worden, zo kon dit toch helemaal niet lukken?!

Ik had ondertussen al heel wat gelezen op internet en blijkbaar was mijn lichaam helemaal niet zo abnormaal dus ik besloot om aan de slag te gaan met ovulatiecalculatoren, op verschillende website berekende ik aan de hand van mijn gemiddelde cyclus wanneer mijn ovulatie zou plaats vinden. Maar ook hier vond ik nog geen oplossing in, elke maand opnieuw voelde ik de maandstonden al enkele dagen van tevoren aankomen. Nog een vervelend iets na het stoppen met de pil trouwens, die vreselijk pijnlijke maandstonden, waar ik met de pil amper besefte dat er iets gebeurde neem ik nu steeds de eerste dag Ibuprofen omdat ik anders gewoon de zetel niet uit geraak.
Daarnaast gebruikte ik ondertussen ook al ovulatietests maar ook hier geraakte ik niet mee verder.

Enkele maanden geleden besloten we om toch maar eens langs te gaan bij de huisarts om zeker te zijn dat alles in orde is bij mijn vriend (ondertussen mijn man maar daar moet ik nog steeds aan wennen :)). Deze stelde ons gelukkig meteen gerust, bij mijn vriend is alles oké en hij ziet wel vaker koppels zoals ons over de vloer komen die ongerust worden maar enkele maanden later gewoon zwanger blijken te zijn. Het eerste jaar is dit blijkbaar normaal en volgens hem kan je helemaal niks beginnen plannen zolang je cyclus niet regelmatig is. Dit kon de vervelende stemmetjes in mijn hoofd gelukkig sussen.

1 jaar later is de regelmaat in mijn lichaam nog steeds ver zoek en waar ik in het begin heel emotioneel reageerde op een negatieve zwangerschapstest (doordat mijn cyclus zo onregelmatig is dacht ik in het begin dat ik misschien zwanger kon zijn) probeer ik het nu zoveel mogelijk uit mijn hoofd te zetten. Wanneer ik weet dat het geen kwaad kan drink ik al eens een glaasje alcohol en probeer ik gewoon van iedere dag te genieten. Momenteel doe ik zelfs de moeite niet meer om mijn ovulatiedag te berekenen, ik wil er zo weinig mogelijk mee bezig zijn in de hoop dat het op die manier gewoon lukt want volgens mijn blijft de grootste boosdoener al dat gepieker in mijn hoofd.

Het afgelopen jaar heeft op het vlak van kinderen krijgen echt mijn ogen geopend, het gaat helemaal niet zo snel als iedereen laat uitschijnen en natuurlijk zijn er mensen die geluk hebben en meteen zwanger worden maar nu ben ik er wel achter dat dat er niet zoveel zijn als ik zou denken.

Zijn er nog vrouwen die niet zo snel zwanger werden als ze gehoopt hadden of die tips hebben, hun ervaringen willen delen, …?

Advertenties

5 gedachtes over “1 jaar gestopt met de pil: wat nu?

  1. Lieve meid, geef de moed niet op. Ik had zogezegd 5% kans om natuurlijk zwanger te worden. En ik nam de pil…. Nature finds its way. Oh, en mij is altijd gezegd om gewoon veeeeel seks te hebben hahaha (sorry, helpt misschien niet, maar hoop dat je toch een beetje kan lachen) x

    • Dat lijkt me inderdaad ook een goed begin :D. Ik probeer er niet te veel mee bezig te zijn en ondertussen gewoon te genieten van het leven in de hoop dat het plots toch zou lukken :).

  2. Wat mooi dat je dit hier beschrijft. Succes in deze periode. Lijkt me erg lastig en een kind krijgen is inderdaad niet vanzelf sprekend (wat sommige mensen wel zo iets beschouwen) Verder heb ik er zelf geen ervaring mee…

  3. Wat jammer dat het niet zo snel en vlot gaat als je gehoopt had 😦 Ik denk sowieso dat eens je begint te stressen en je zorgen begint te maken het alleen maar slechter gaat. Probeer er gewoon niet te erg op te focussen. En dan gebeurt het hopelijk snel alsnog.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s