Zwangerschapsupdate: week 9 -12

Week 9

Voor de 2de keer deze maand bleef ik een dagje thuis, ik kon gewoon niet uit bed geraken! De kerstvakantie (in mijn geval halve kerstvakantie) is in zicht maar de laatste dagen beginnen echt zwaar door te wegen. Aangezien ik er die laatste dagen alleen voor sta op het werk besluit ik om eerst een dagje uit te rusten. Het is steeds vaker aftellen naar het weekend, dan kan ik gewoon even gaan zitten of rusten wanneer ik er behoefte aan heb, heerlijk!

Daarnaast gingen we naar de H&M waar ik mijn eerste zwangerschapsjeans kocht, wat een verademing is me dat zo’n zwangerschapsbroek!

Week 10

Op kerstavond besluiten we de toekomstige overgrootouders in te lichten over de komst van de baby. Opnieuw hebben we getwijfeld om te wachten tot 12 weken maar kerstavond leek ons zo een mooi moment en dan waren de overgrootouders ook allemaal samen (enkel ik heb nog grootouders) dus vertelden we hen bij het aperitief dat we een kleine verrassing hebben voor komende zomer. Ook hier terug enkel positieve en blije reacties, voor het ene paar grootouders wordt het het 11de achterkleindkind, voor mijn andere grootouders wordt het het 1ste achterkleinkind, spannend!

Daarnaast was het tijd voor een bloedafname waarbij niet alleen de standaardzaken gecontroleerd zouden worden maar er ook getest zou worden op Down-syndroom. Deze resultaten zullen samen met de nekplooimeting tijdens week 12 een indicatie geven over hoeveel kans ons kindje heeft om met Down geboren te worden.
De afname zelf was een ramp, vroeger had ik echt schrik voor bloedafnames. Dat is ondertussen niet meer het geval (toegegeven, ik vind het nog steeds geen pretje) maar deze keer ging het echt niet. De verpleegkundige kon geen goede aders vinden en toen de naald eindelijk in mijn arm zat deed het gewoon pijn, dat had ik nog nooit gehad, het voelde gewoon alsof die naald helemaal niet goed zat! Na 20-25 minuten was het eindelijk gelukt en konden we naar huis.

Week 11

Tijd om op zoek te gaan naar kinderopvang! Al vrij snel vonden we een opvangplaats in de buurt waar we zeker eens langs wouden gaan. Na een mailtje konden we een afspraak regelen net na nieuwjaar.

De feestdagen waren behoorlijk ellendig, ik voelde me moe en ofwel at ik veel te veel ofwel kreeg ik bijna niks binnen. Gelukkig was het wel gezellig waardoor ik er toch wat van kon genieten.

Na de feestdagen konden we langsgaan bij de opvang. De kindjes waren al naar huis maar dat maakte het eigenlijk gemakkelijker, op die manier konden we een duidelijke uitleg krijgen en vragen stellen. De aanpak en nabijheid bevielen ons meteen en we kregen het nieuws dat als we voor de crèche kozen dat er zeker een plekje zou zijn voor ons kindje, wat een opluchting! Al wilden we natuurlijk eerst nog even nadenken en eventueel bij andere opvanginitiatieven langsgaan om te zien wat zij te bieden hebben.

Week 12

Ik contacteer nog enkele onthaalmoeders in de buurt maar krijg te horen dat zij geen plaats meer hebben, jammer! Onze voorkeur ging sowieso al uit naar een crèche maar het kan natuurlijk nooit kwaad om ook eens bij een onthaalmoeder langs te gaan. We besluiten dus om de papieren voor de crèche zo snel mogelijk in orde te brengen, wat een geluk dat we zo snel en zo dichtbij een plaatsje gevonden hebben! Vooraleer we definitief toe zegden ging ik nog eens een kijkje nemen op een moment dat er kindjes en begeleiders aanwezig waren. Dat zag er allemaal heel fijn uit, de opvoedster was vriendelijk en de kindjes zagen er vrolijk uit en hadden een goed contact met de opvoedster, wat een geruststelling!

Die dag had ik ook een nieuwe afspraak bij de gynaecoloog. De nekplooimeting zag er goed uit, ze berekende dat ons kindje 1 kans op 6000 heeft om Down te ontwikkelen, alweer een geruststelling! De eerste buikecho vond ik ook enorm spannend, hoe zou ons kindje al ontwikkeld zijn, wat zou ik te zien krijgen? Toen de baby op het scherm verscheen schrok ik, wat leek ie al veel op een mensje! Het hoofdje, lijfje, armpjes en beentjes waren al duidelijk zichtbaar. Samen met de gynaecoloog keek ik nog wat verder, wat beweegt de baby al veel, zo gek want ik voel helemaal niks!

In week 12 besloot ik om mijn collega’s in te lichten, ik vond het namelijk steeds moeilijker om mijn beginnend buikje weg te steken! Met een grote doos koekjes trok ik naar het werk, aan de binnenkant van de doos schreef ik de aankondiging, spannend hoe de reacties zouden zijn! De meeste collega’s waren verrast en blij, oef!

 

Advertenties

3 gedachtes over “Zwangerschapsupdate: week 9 -12

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s