Stoppen met de speen

Afgelopen weekend werd Finn 13 maand en kreeg ik plots het idee dat het geen slecht moment zou zijn om te stoppen met de speen.

Het begin

Toen ik zwanger was en ook kort na de geboorte van Finn waren we ervan overtuigd om hem geen speen te geven. Het is niet goed voor de tanden, belemmert ze als ze leren spreken en wat je niet aanleert moet je achteraf ook niet afleren.

Toen hij een week of 7 was merkten we dat hij moeilijker begon te slapen: korte dutjes, niet meer op zijn rug willen slapen, … waardoor we na enkele dagen besloten om toch een speen te geven. Hij had al een dekentje als troost maar dat bleek niet genoeg te zijn. We hadden toen ook al een vermoeden van reflux maar dat werd toen nog overal afgedaan als ‘de lastige weekjes waarin ze veel wenen’.

De speen bleek op dat moment de ideale oplossing, hij werd er meteen rustig van en viel lekker in slaap. Ondanks dat we dus ons principe aan de kant hadden gezet besloten we om de speen enkel te geven om in slaap te vallen. Uiteindelijk zorgde ik er wel voor dat ik altijd een speen op zak had als we op pad gingen want je weet maar nooit wanneer hij wil slapen of wanneer hij even wat troost nodig heeft in een onbekende omgeving.

De beslissing om te stoppen

Afgelopen zondagavond vond ik het zo stilaan welletjes geweest. Nu hij steeds meer woordjes begint te zeggen en meer tandjes krijgt willen we dit niet hinderen door een speen.

Bovendien heb ik momenteel nog een weekje vakantie waardoor ik Finn echt goed kan volgen en zien hoe hij reageert tijdens het inslapen zonder speen. Ik las ergens dat je het best voor de eerste verjaardag probeert te stoppen met de speen en bij voorkeur op een rustig moment (niet wanneer er een broertje of zusje aankomt, wanneer hij zindelijk wordt of voor een andere grote verandering staat). Aangezien dit mijn laatste weekje vakantie is vooraleer ik alweer met bevallingsverlof ga besloot ik het erop te wagen. Ik zie namelijk niet meteen opnieuw een geschikt moment om te stoppen, eind dit jaar komt er immers een broertje bij en dan zullen we onze handen al meer dan vol hebben met een pasgeborene en een peuterpuber in huis.

Onze aanpak

Zondagavond besloot ik snel nog wat tips op te zoeken op internet want ik ging ervan uit dat dit niet zonder de nodige traantjes zou verlopen. Ondanks dat er dus aangeraden wordt om rond de eerste verjaardag te stoppen met de speen vind je heel weinig tips over hoe dit aan te brengen bij je baby/peuter.

Bij oudere peuters/kleuters kan je uitleg geven, een verhaaltje gebruiken, werken met een beloning, de speen meegeven met de spenenfee, …. maar dat werkt dus helemaal nog niet bij Finn.

Daarom besloot ik om vanaf maandagochtend met de “harde” aanpak te beginnen. Toen hij wakker werd verstopte ik de speen snel in een schuif en ook de spenen die beneden liggen verdwenen stiekem in de kast. Alle spenen weg dus en zien wat het geeft…

 

Advertenties